صنعت فولاد ایران سالهاست با یک مسئله ساختاری مواجه است؛ ظرفیتهای تولید در بخشهای مختلف زنجیره فولاد همیشه متوازن و همزمان توسعه نیافتهاند. نتیجه آن، ایجاد گلوگاههایی است که در یک مقطع کمبود آهن اسفنجی و در مقطعی دیگر کمبود شمش و مواد اولیه واحدهای نورد را رقم میزند.
در حالی که جهان بر سر گذار به اقتصادهای پایدار گفتگو میکند، شرکت فولاد آذربایجان و مجتمع فولاد میانه با عملیاتی کردن پروژههای مهندسیِ پیشرو، فراتر از شعار، به اثبات تعهد خود در حفاظت از منابع ملی و ارتقای شاخصهای زیستمحیطی درمجموعه خود به عنوان بزرگترین مجتمع فولادی شمال غرب کشور پرداخته است.